Lacrime napulitane

Il 26 maggio 1942 moriva il grande Libero Bovio.

LACREME NAPULITANE

E’ Primmavera
o nun è Primmavera?
Nun se sente p’’e strade: “Bellu sciore…”
Chesta jurnata
scura cchiù d’’a sera
n’alba ‘e tristezza
ha miso dint’’o core.

Nun saglie a voce:
<E ffravule ‘e ciardino!>
‘O pianino nun sona:
<Quanta rose>
Pare ca tutto dorme
a ssuonno chino,
pare ca songhe ‘e neve tutt’’e ccose.

Comm’a na vota ‘ncopp’’addu “Pallino”,
nisciuna mano
‘e ccorde vò tentĂ ,
‘a pusteggia
s’astipa ‘o mandulino,
ogge ‘e vvocche
nun sanno cchiĂš cantĂ .

CchiĂš cupo e niro
è addeventato ‘o mare,
‘e vvarchette scuntente
nun so asciute.
A Pusilleco tutt’e marenare
se fanno ‘a Croce,
pallide e avvelute.

E chiagneno
‘e mmaeste d’’o Mercato,
chiagneno
‘e guappe ‘e vascio ‘a SanitĂ .
– Sanghe de ddiece!…
E’ muorto ‘on Liberato!
E mò ‘a Canzone
comme fa a campĂ ?!

Giuseppe Carullo, Le stagioni del poeta

Lascia un commento