Passo,con la mia vitache sgretolai suoiinutili giorni,le sueinappagate notti,passo.E percorroil sentierodel miopallido invernomentrelo stagno opacodell’indifferenzamacerale foglie cadutedelle mie illusioni. Giuseppe Carullo, Le stagioni del poeta
Categoria: POESIE DI GIUSEPPE CARULLO
Na fronna
Quanne sto ‘nnanze all’albero ‘e Natale
veco int’’a fantasia n’albero antico
cu na fronna sultanto ncopp’’e rame:
na fronna sulamente
ca resta llà, attaccata,
pure si è vierno
e ‘o viento scioscia forte.
Me pare chistu core
ca, mentre ogne anno passa e se ne va,
pure si ‘o ssape ca ‘mpruvvisamente
‘a morte venarrà,
ancora palpita d’ammore.
Stu core ‘mpietto a mme
penza a chi me vo’ bbene,
e stu penziero nun ‘o fa cadè.
Giuseppe Carullo, Nustalgia
CHITARRA MIA
Chitarra mia, chitarra d’’e ricorde, chitarra ‘e cuncertine e serenate, tu tiene ancora tutte quante ‘e ccorde, vecchia cumpagnia mia, bone accurdate. Ma appena ca t’accosto ncopp’’o core, appena ca t’astregno mpiett’a mme e voglio cantà ancora ammore, ammore, comm’a na vota, mo chi sa pecchè pare ca pure tu te sì cagnata. ‘O suono … Continua a leggere CHITARRA MIA
